Herkules na rozstajach () – obraz olejny włoskiego malarza okresu wczesnego baroku, Annibala Carracciego.
Historia obrazu thumb|left|200px|Grupa Laokoona – pośrednia inspiracja Carracciego przy tworzeniu m.in. Herkulesa na rozstajach Obraz został zamówiony przez kardynała Odoardo Farnese. Miał być częścią dekoracji pałacu rodowego i częścią cyklu dzieł przedstawiających historię Herkulesa i Ulissesa, zdobiących ściany sali camerino (sali gabinetowej). Tematyka cyklu została opracowana przez samego kardynała z pomocą jego doradcy, Fulvia Orsiniego. Herkules na rozstajach zajmowało centralne miejsce na sklepieniu camerino. Dzięki temu było dobrze widoczne dla widza, a jego przesłanie – walka Dobra ze Złem – zmuszało do refleksji. Dzieło powstało pod wpływem prac Rafaela, które Carracci widział w Rzymie, Michała Anioła i jego fresków w Kaplicy Sykstyńskiej oraz zabytków starożytności, m.in.: rzeźby Grupa Laokoona. Prace dla kardynała Farnase artysta tworzył wraz ze swoim bratem, Agostinem.
Pod koniec XVII wieku obraz został przewieziony do Parmy, a w 1815 do Neapolu.