Regina Pawłowska (ur. 22 września 1935 w Mohylewie, zm. 19 kwietnia 2021) – polska uczona, filolog, językoznawca, profesor nauk humanistycznych.
Życiorys Urodziła się w Mohylewie nad Dnieprem jako córka Polki Marii z domu Kornaczewicz-Pieczoro i Rosjanina Pawła Mitrofanowicza Jefimowa, który zginął podczas II wojny światowej. Wraz z rodziną została repatriowana do Polski, we wrześniu 1945 z matką i młodszym bratem Bronisławem zamieszkała w Gdańsku. Z uwagi na trudną sytuację materialną wraz z bratem przez kilka lat przebywała w domu dziecka na Oruni, który prowadziło Zgromadzenie Sióstr Franciszkanek Rodziny Maryi. Ukończyła VII Liceum Ogólnokształcące w Gdańsku, a w 1957 polonistykę na Wydziale Filologiczno-Historycznym Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Gdańsku. Została zatrudniona na tej uczelni (w Katedrze Języka Polskiego) i następnie na Uniwersytecie Gdańskim, przechodząc kolejne stopnie kariery naukowej. Pracowała początkowo także jako nauczycielka języka polskiego w szkołach średnich. W 1965 przeszła do pracy w Katedrze Metodyki WSP, a po utworzeniu UG w 1970 do Zakładu Metodyki Nauczania Literatury i Języka Polskiego. W 1968 uzyskała stopień naukowy doktora na podstawie pracy zatytułowanej Z dziejów języka polskiego w Gdańsku w XVII wieku.