Dzieje cmentarza Zaprojektowany został prawdopodobnie przez Heinricha Scholza. W 2005 r. był najbardziej zniszczonym z wszystkich 400 zachodniogalicyjskich cmentarzy I wojny światowej. W całości zarośnięty był krzewami, samosiewkami drzew i kolczastymi jeżynami, przez które trudno było się przedrzeć. Z ogrodzenia ani bramy wejściowej nie zostało żadnego śladu. Całkowicie uległ zniszczeniu również centralny pomnik, którym były 3 drewniane krzyże. Zachowały się jednak w komplecie oryginalne krzyże z betonowymi cokołami. W większości były wywrócone, pokryte warstwą ziemi, próchnicy i mchów oraz skorodowane, ale na niektórych z nich zachowały się jeszcze czytelne tabliczki z nazwiskami poległych.

Odnowienia cmentarza dokonali członkowie Stowarzyszenia Aktywnej Ochrony Cmentarzy z I Wojny Światowej w Galicji. Uzyskali od lokalnych władz zgodę na renowację i w październiku 2005 r. przystąpili do pracy. Oczyścili teren z zadrzewień, wyrównali go, na podstawie archiwalnej dokumentacji wyznaczyli granice cmentarza i ustawili zachowane krzyże zgodnie z zachowanym planem cmentarza. Po czyszczeniu krzyżów drucianymi szczotkami okazało się, że zachowały się w całkiem dobrym stanie. 1 listopada 2005 r.