Kozulka ta jest polifagiem drzew i krzewów liściastych. Wśród jej roślin żywicielskich wymienia się bzy, bluszcze, dęby, derenie, głogi, graby, figowce, jabłonie, jarząby, jemioły, jesiony, kaliny, leszczyny, lipy, morwy, olchy, orzechy, róże, szakłaki, śliwy, topole, trzmieliny, wiązy. Wyjątkowo stwierdzono jej rozwój w słoneczniku bulwiastym.
Do parazytoidów tego chrząszcza należą: Cenocoelius aartseni, Dolichomitus agnoscendus, Ephialtes manifestator, Eurytoma morio, Lestricus secalis, Trigonoderus filatus oraz Utetes caudatus.
Rozprzestrzenienie Gatunek palearktyczny. W Europie znany jest z Portugalii, Hiszpanii, Irlandii, Wielkiej Brytanii, Francji, Belgii, Holandii, Luksemburga, Niemiec, Szwajcarii, Liechtensteinu, Austrii, Włoch, Danii, Szwecji, Norwegii, Finlandii, Estonii, Łotwy, Litwy, Polski, Czech, Słowacji, Węgier, Białorusi, Ukrainy, Mołdawii, Rumunii, Bułgarii, Słowenii, Chorwacji, Bośni i Hercegowiny, Serbii, Czarnogóry, Albanii, Grecji oraz europejskiej części Rosji. W Afryce Północnej stwierdzono go z Algierii i Tunezji. W Azji podawany jest z Gruzji, Armenii, Azerbejdżanu i Turcji.
Przypisy
Kategoria:Zgrzypikowe Kategoria:Chrząszcze Afryki Kategoria:Chrząszcze Europy Kategoria:Chrząszcze Rosji Kategoria:Chrząszcze Turcji Kategoria:Chrząszcze Zakaukazia Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1758 roku Kategoria:Taksony opisane przez Karola Linneusza