Manuel Holobol (gr: Μανουήλ Ηολοβολος, Manuel Holobolos) – poeta bizantyński, żyjący w drugiej połowie XIII wieku.

Życie Manuel Holobol żył w drugiej połowie XIII stulecia. Jego biografię napisał historyk Jerzy Pachymeres. Holobol był osobistym sekretarzem Michała VIII Paleologa. Za krytykę postępowania cesarza został ukarany obcięciem nosa i warg. Schronił się wówczas do klasztoru Studios, gdzie zasłynął jako nauczyciel logiki i płomienny kaznodzieja. W 1267 roku został powołany w miejsce Jerzego Akropolity na stanowisko profesora logiki wyższej szkoły patriarchalnej i na kaznodzieję w świątyni Hagia Sophia. Sprzeciwiał się unii kościelnej z Zachodem, do której zmierzał cesarz, co spowodowało jego wygnanie do klasztoru w Nicei.

Twórczość Holobol napisał 20 hymnów religijnych, zadedykowanych cesarzowi Michałowi VIII i jego synowi Andronikowi II. W hymnach opisuje święta kościelne wtrącając w tekst utworów pochlebstwa skierowanymi do władców. Dwa z tych hymnów można datować na lata 1279 i 1281. Holobol napisał również mniejsze utwory: hymny na cześć obrazu Matki Bożej, monostychy o Męce Pańskiej i o relikwiach św. Jana Chryzostoma. Dwa wiersze w formie dialogu są poetyckimi mowami żałobnymi na śmierć Komnenów: Konstantyna Maliasena i Andronika Tornikesa.