Począwszy od roku 1008 Roczniki charakteryzują się obfitością informacji, z czego wnioskuje się, iż w roku tym nastąpiła właściwa kompilacja dzieła. Z tą tezą nie zgadza się Robert Holzman podając rok 1000 jako rok rozpoczęcia pracy nad utworemChase, Colin (1997). The Dating of Beowulf. University of Toronto Press. .

Uważa się, iż w latach 1016-1021 autor Roczników, z przyczyn bliżej nieustalonych, zawiesił chwilowo swą pracę, aby powrócić do niej w latach 1021-1030, kiedy to donosi o militarnym zwycięstwie nad Mieszkiem IIFelice Lifshitz. Die Annales Quedlinburgenses Series: Monument Germaniae Historica, Scriptores Rerum Germanicarum In Usum Scholarum Separatim Editi vol. 72, 2004.

Głównym celem autorów Roczników było uwiecznienie dla potomności dziedzictwa dynastii Ludolfingów (Ottonów) i samego Kwedlinburga. Roczniki zawierają opowieści o wielu postaciach zarówno historycznych jak i legendarnych takich jak Attyla, wódz Hunów czy król Gotów Teodoryk. W Rocznikach wykorzystane zostały również miejscowe tradycje;