Atakowana w 2012 z południa przez Kenię, z zachodu przez Etiopię, która ponownie wkroczyła do Somalii i od północy przez wojska AMISOM, których trzon stanowiła Uganda, Asz-Szabab traciła kolejne miasta i została zepchnięta do Kismaju, gdzie na przełomie sierpnia i września 2012 ruszyła kolejna ofensywa sprzymierzonych. Wówczas też w Somalii doszło do transformacji politycznej, która umocniła władzę centralną. Od rebeliantów zaczęli odwracać się plemienni watażkowie. W związku z tym Asz-Szabab korzystając z pomocy somalijskich piratów, przerzucali broń z południa Somalii na północ, w góry Puntlandu, gdzie mogliby się schronić w razie porażki.

Wobec klęsk Asz-Szabab na froncie pod Kismaju 24 września 2012 Mohamed Moallin ogłosił wydzielenie się ugrupowania Hizb al-Islam z Asz-Szabab. Decyzję motywował zmianami na somalijskiej scenie politycznej. Dodał, że ugrupowanie nie zgadzało się z filozofią polityczną, a bojownicy zostali zdominowani przez swojego sojusznika. Lider Hizb al-Islam, Szejk Hassan Dahir Aweys, krytykował islamistów z Asz-Szabab za zabijanie cywilów i powiązania z Al-Ka’idą. Ponadto padła deklaracja otwarcia na rozmowy z wszelkimi podmiotami politycznymi w celu osiągnięcia dobra wspólnego.