Do służby niemieckiej po podniesieniu z dna trafiły zatopione wcześniej trałowce „Pieter Florisz” jako M-551 i „Abraham van der Hulst” jako M-553. Niemcy ukończyli również budowę „Willema van Ewijcka” (II) i wcielili go do służby jako M-552. Dwa z trzech okrętów służących w Kriegsmarine dotrwały do końca wojny i zostały w 1945 roku zwrócone Holandii, by rok później wrócić do służby. Wśród nich znajdował się nieukończony w 1940 roku okręt, według początkowych założeń mający otrzymać nazwę zatopionego w wypadku „Willema van Ewijcka”, otrzymał jednak nazwę zniszczonego „Abrahama van der Hulsta”. Trzeci, M-553 został zatopiony 20 sierpnia 1944.
Po wojnie „Abraham Crijnssen”, „Abraham van der Hulst”, „Jan van Gelder” i „Pieter Florisz” kontynuowały służbę w Holandii. Otrzymały w 1946 roku numery taktyczne odpowiednio MV 1–4. Od 1950 służyły jako okręty pomocnicze – stawiacze sieci. Następnie otrzymały NATOwskie numery taktyczne: A 925–928. Zostały wycofane ze służby w 1961 roku. „Abraham Crijnssen” jest obecnie okrętem muzeum w w Den Helder.