Szare Szeregi Od listopada 1939 był członkiem Kwatery Głównej „Szarych Szeregów”. W latach 1941–1944 kierował w organizacji Akcją „N”. Był redaktorem naczelnym pism „Brzask” i „Bądź gotów”. Uczestniczył w powstaniu warszawskim, m.in. jako p.o. komendanta chorągwi warszawskiej (pod nieobecność Stefana Mirowskiego), wydawał prasę harcerską. Po powstaniu trafił jako podporucznik AK do niewoli niemieckiej. Wrócił do Polski w marcu 1946.
Po przejściu na emeryturę w 1978 redagował „Materiały Historyczne”, dwumiesięcznik poświęcony historii „Szarych Szeregów”. Opracował książkę: Szare Szeregi: harcerze 1939-1945. T. 1-2. Materiały i relacje, T. 3 Lista poległych i zmarłych, indeksy-ilustracje (1988), napisał także Harcerze z Szarych Szeregów (1997), wyd. II jako Harcerze Szarych Szeregów (2010).
Odznaczenia Odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi z Mieczami (1944), Srebrnym Krzyżem Zasługi (1959), Złotym Krzyżem Zasługi (1973), Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1978), Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (1999)MP z 1999, nr 31, poz. 481., Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (2011)MP z 2011, nr 64, poz. 615..
Przypisy