Powierzchnia matowa o barwie od żywo fioletowopurpurowej do jasno szaroliliowej, u podstawy biaława lub słomkowożółta. Miąższ Biały, twardy, o charakterystycznym zapachu jabłek. Smak gorzki i ostry, w blaszkach bardziej piekący. Wysyp zarodników Jasnoochrowy. Cechy mikroskopowe Zarodniki 6,7–8,5 × 5,7–7 µm, odwrotnie jajowate, pokryte średniej wielkości brodawkami, dość licznymi, amyloidalnymi, częściowo także niepełną siateczką. Łysinka widoczna. Podstawki 40–45 × 8–10 µm. Cystydy wrzecionowate z kończykiem, 65–150 × 7,5–12 µm, w sulfowanilinie zmieniające barwę na złotobrązową do szaroczarniawej. Strzępki w skórce kapelusza zgalaretowaciałe, są wśród nich także dermatocystydy. Gatunki podobne Podobne ubarwienie ma gołąbek czerwonofioletowy (Russula sardonia), ale ma blaszki cytrynowożółte, bardzo ostry smak i jest delikatniejszy. Gołąbek agrestowy (Russula gueletii) ma zapach agrestu i czerniawy środek kapelusza.
Występowanie i siedlisko Występuje głównie w Europie, ale podano nieliczne miejsca jego występowania także w Azji (azjatyckie tereny Federacji Rosyjskiej i Bliski Wschód). W Polsce jego stanowiska podano po raz pierwszy w 2014 r.
Grzyb naziemny, mykoryzowy, tworzący ektomykoryzę głównie z sosną zwyczajną, rzadziej ze świerkiem pospolitym.
Grzyb niejadalny.
Przypisy
Kategoria:Gołąbkowate Kategoria:Mykobiota Polski