Petter Dass (ur. ok. 1647 – zm. 18 sierpnia 1707 w Alstahaug) – norweski duchowny luterański, teolog i poeta. Obok Dorothe Engelbretsdatter najwybitniejszy norweski przedstawiciel literatury baroku.

Życie Petter Dass urodził się w norweskim Nordlandzie jako syn kupca Petera Dundasa pochodzącego ze szkockiego Dundee i Maren Falsch, córki właściciela ziemskiego z Helgelandu i zarządcy dóbr duńskiego arystokraty Henrika Rantzau. Ojciec Pettera zmarł w 1653 r., przyszły poeta miał wtedy ok. 6 lat. Razem z pięciorgiem rodzeństwa wychowywany był przez krewnych. Kiedy matka powtórnie wyszła za mąż, Petter zamieszkał u dorosłej siostry i jej męża, proboszcza w Nærøy. W 1660 r. młody Petter zaczął regularną edukację, najpierw w szkole katedralnej w Bergen, później na wydziale teologicznym Uniwersytetu Kopenhaskiego. W 1669 r. podjął pracę jako nauczyciel domowy dzieci pastora w parafii Vesfn. Zaręczył się z jego córką Margarete Andersdatter. W 1691 r. został zwolniony z pracy w atmosferze skandalu. Rodzice Margarete oskarżyli go o uwiedzenie narzeczonej, która spodziewała się jego dziecka. Dass, świeżo mianowany kapelanem w sąsiednich gminach (Nesna, Rana i Dømnes), przyznał się do ojcostwa, ale został – za niewłaściwe prowadzenie – zawieszony w niektórych czynnościach duchownych.