W 1833 roku powróciła do Madrytu i zaczęła pracę w Muzeum Prado jako kopistka, choć w 1836 roku straciła dostęp do zbiorów. Prawdopodobnie zaczęła wówczas pracę dla handlarza, dla którego wykonywała kopie obrazów sprzedawane jako oryginały. Hrabina San Fernando na krótko udostępniła jej dzieła ze swojej kolekcji; Weiss skopiowała wtedy kilka kolorowych szkiców Velazqueza. Jakość jej prac przestraszyła hrabinę, która wykupiła kopie i zabroniła jej korzystać ze swoich zbiorów. Wykonała również kopie dla ambasady brytyjskiej, zlecone prawdopodobnie przez hrabiego Clarendon lub jego sekretarza.
Zajmowała się również litografią, tą techniką wykonała kopię portretu pędzla Vicente Lopeza przedstawiającego Goyę.
Brała udział w wystawach malarskich w Królewskiej Akademii Sztuk Pięknych św. Ferdynanda. Po raz pierwszy wystawiała tam w 1835 roku, wówczas jej praca Cisza otrzymała srebrny medal. Pięć lat później wystawiła obraz Modląca się dziewica, dzięki któremu w 1841 roku uzyskała tytuł honorowego członka Akademii.