Uczęszczał do III Gimnazjum im. Franciszka Józefa we Lwowie, maturę zdał 28 czerwca 1893. Następnie studiował medycynę na Uniwersytecie Jagiellońskim, tytuł doktora wszech nauk lekarskich otrzymał 22 czerwca 1901. W psychiatrii kształcił się w szpitalu powszechnym we Lwowie pod kierunkiem Edwarda Sawickiego. Od 1902 roku pracował w Zakładzie dla Chorych Umysłowych na Kulparkowie. W 1906 roku wyjeżdżał na uzupełniające studia do klinik w Paryżu i Monachium. Był kierownikiem zakładu dla psychicznie chorych w Kobierzynie (1919–1925) i dyrektorem zakładu w Kulparkowie (1902–1919 i 1925–1927). Zmarł w wieku 52 lat na grypowe zapalenie płuc. Został pochowany na przyszpitalnym cmentarzuLitwiniukowa B. Kulparków – trochę historycznie, trochę rodzinnie. Cracovia Leopolis 1, 2012.
Prace O zakładzie dla umysłowo i nerwowo chorych w Kobierzynie. Polska Gazeta Lekarska, nr 17, 1925 W sprawie ubezwłasnowolnienia z powodu choroby psychicznej. Polska Gazeta Lekarska, 1922 Ubezwłasnowolnienie z powodu choroby psychicznej. Rocznik Psychjatryczny 1, ss. 62–64, 1923 O konieczności reorganizacji szpitalnictwa psychjatrycznego. Rocznik Psychjatryczny 3, ss. 33–40, 1926
Przypisy