W twórczości Wiktora przeważała tematyka społeczna. Propagował idee sprawiedliwości społecznej. Występował "zdecydowanie i ostro przeciw uciskowi i wyzyskowi społecznemu, przeciw zacofaniu i ciemnocie". W późniejszym okresie znaczące miejsce w jego twórczości zajęła przyroda, w tym świat zwierząt. Znany był jako piewca piękna Pienin, jego największe dzieła powstawały podczas jego pobytów w Szczawnicy, gdzie zamieszkiwał w pensjonacie Szalay. W krajobraz Pienin wpisał akcję wielu dzieł, m.in. swojego najwybitniejszej powieści, Orka na ugorze, której bohaterką jest szczawnicka nauczycielka.
Zmarł po ciężkiej i długotrwałej chorobie 17 lutego 1967 r. w Krakowie. Pochowany w Alei Zasłużonych cmentarza Rakowickiego (kwatera LXVII-zach 1-8). mały|Grób Jana Wiktora w Alei Zasłużonych cmentarza Rakowickiego
Twórczość Opowiadania: Zapomniany lotnik (1937)
Powieści: Oporni (1919) Papież i buntownik (1953) Wierzby nad Sekwaną (1933) Orka na ugorze (1935) Skrzydlaty Mnich (1947) Zbuntowany (1948) Miłość wśród płonących wzgórz (1959)
Inne:
Od Dunaju po Jadran (1936) Pieniny i ziemia sądecka (1956) Strzecha w cieniu drapaczy chmur (1963)