Praca zawodowa Podczas I wojny światowej Goldmann został zatrudniony przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych Niemiec. W okresie tym próbował przekonać cesarza Wilhelma II do idei ruchu syjonistycznego. W 1922 roku założył wydawnictwo Eschkol-Publikations-Gesellschaft i był zaangażowany w publikację czasopism syjonistycznych. W 1929 roku razem z Jakobem Klatzkinem rozpoczął projekt Encyclopaedia Judaica. Encyklopedia prezentowała prace wszystkich ówczesnych czołowych żydowskich myślicieli i uczonych. Opublikowano dziesięć tomów w języku niemieckim i dwa tomy w języku hebrajskim. Zaraz po puczu monachijskim w 1923 roku naziści fałszywie oskarżyli Goldmanna, że jest tajnym agentem wywiadu komunistycznego. Jego dalsza działalność wydawnicza została przerwana z powodu dojścia w 1933 roku nazistów do władzy w Republice Weimarskiej. Zdołał uniknąć aresztowania przez Gestapo, ponieważ był w Brytyjskim Mandacie Palestyny na pogrzebie ojca. W listopadzie 1934 roku zwrócił się do włoskiego dyktatora Benito Mussoliniego z prośbą o wsparcie w obronie praw Żydów na Terytorium Saary, o przyłączenie którego do III Rzeszy starali się naziści. W 1935 roku został pozbawiony obywatelstwa niemieckiego. Dzięki interwencji francuskiego ministra Louis Barthou, uzyskał prawo wjazdu i zamieszkania w Hondurasie i został obywatelem tego państwa.