Dawid pojawia się w źródłach jako wysoki dostojnik z tytułem patrycjusza. Szczyt jego kariery wojskowej przypada na okres panowania Bazylego II. W 1017 roku Bazyli najechał Bułgarię, prowadząc ze sobą znaczne siły, w skład których wchodziło wielu Rusinów. Celem wyprawy było opanowanie Kastorii, miasta i twierdzy które kontrolowało szlak między Tesalią a wybrzeżem współczesnej Albanii. Dawid wraz z Konstantynem Diogenesem otrzymali wówczas dowództwo nad korpusem który miał zaatakować Pelagonię. Wojna z Bułgarami zakończyła się połowicznym sukcesem. Bizantyjczycy opanowali kilka ważnych miast i twierdz, ale nie udało im się zdobyć KastoriiЗлатарски, История на българската държава, Том I, Част II.
Po wojnie Bazylii przyznał Dawidowi tytuł strategos autokrator Bułgarii, dając mu tym samym władzę wojskową nad prawie wszystkimi bizantyjskimi posiadłościami na terenie północnych BałkanówStephenson Paul, The Legend of Basil the Bulgar-Slayer, Wydawnictwo Uniwersytetu Cambridge, 2003.