AIM-9 Sidewinder – amerykański kierowany pocisk rakietowy powietrze–powietrze przenoszony przez samoloty myśliwskie i śmigłowce. AIM-9 Sidewinder jest pociskiem naprowadzanym termicznie i do tego również nawiązuje jego nazwa, oznaczająca grzechotnika, który lokalizuje swoją ofiarę na podstawie wydzielanego przez nią ciepła. Sidewinder był pierwszym efektywnym rozwiązaniem pocisku klasy powietrze-powietrze, wielokrotnie kopiowanym i modyfikowanym, który wciąż pozostaje w użyciu.
Historia Pocisk Sidewinder został opracowany w 1950 roku, a pierwszy pocisk testowy wystrzelono w 1951. Pierwsze trafienie w cel powietrzny odnotowano 11 września 1953 roku i w tym samym czasie nadano jej oficjalną nazwę XAAM-N-7. Produkcję pierwszej serii pocisków oznaczonych jako AAM-N-7 Sidewinder I rozpoczęto w 1955 roku, wprowadzając partię 240 pocisków na uzbrojenie samolotów amerykańskiej marynarki wojennej w roku następnym. Produkcję seryjną pocisków oznaczonych jako AAM-N-7 Sidewinder IA podjęły firmy General Electric i Philco. Lotnictwo Stanów Zjednoczonych użytkujące do tej pory dość zawodne pociski AIM-4 Falcon nazywane ówcześnie GAR-2, zamówiło nowe Sidewidery pod oznaczeniem GAR-8.