Izaak błogosławiący Jakuba () – obraz olejny holenderskiego malarza epoki baroku Goverta Flincka, ucznia m.in. Rembrandta.
Geneza tematu Temat obrazu został zaczerpnięty ze Starego Testamentu, z Księgi Rodzaju. Motyw związany jest z opowieścią o podstępie jaki przygotowała względem starego i niewidomego już Izaaka jego żona Rebeka. Według Biblii Izaak nakazał swojemu starszemu synowi Ezawowi upolować dzikie zwierzę, aby mógł otrzymać jego błogosławieństwo. Rozmowę podsłuchała żona Izaaka i nakazała młodszemu synowi Jakubowi przyprowadzenie dwóch dorodnych koźląt, z których przyrządziła potrawę. Jakuba zaś przebrała w szaty starszego brata, a jego ręce owinęła skórą z koźląt, tak aby ojciec pomyślał, że stoi przed nim Ezaw, który miał bardzo mocne owłosienie. Po tych przygotowaniach nakazała synowi, aby zaniósł ojcu potrawę. Gdy wszedł do jego komnaty, Izaak zapytał kto do niego przyszedł. Jakub odpowiedział: