System prawa cywilnego pozostał w dużej mierze niezmieniony aż do dojścia Adolfa Hitlera do władzy. W latach 1933–1945 niemiecki system prawny był zmieniany zgodnie z programem nazistów. Ustawowo wprowadzono dyskryminację pewnych grup ludności (Żydów, Romów, homoseksualistów), uzależniono sądownictwo od aparatu partyjnego, a w wykładni prawa nakazano odwoływać się do „poczucia narodowosocjalistycznego”.
Po wojnie nazistowskie elementy zostały z systemu prawnego usunięte. W 1949 r. powstały dwa państwa niemieckie, z odrębnymi systemami prawnymi. System prawny Niemiec Zachodnich był kontynuacją porządku prawnego sprzed dojścia Hitlera do władzy. Od lat pięćdziesiątych system prawny stopniowo ulegał rosnącym wpływom procesów integracji europejskiej.
W należącej do bloku wschodniego Niemieckiej Republice Demokratycznej obowiązywał natomiast system prawny typu socjalistycznego, nawiązujący do prawa ZSRR.
Po zjednoczeniu Niemiec w 1990 r. na całym terytorium zaczął obowiązywać system prawny RFN.
Gałęzie prawa Konstytucja Niemiec
Konstytucja Niemiec została uchwalona 23 maja 1949 r. i weszła w życie 24 maja 1949 r. Powojenne Niemcy miały zostać ufundowane na zupełnie innych zasadach niż III Rzesza. Za kluczowe zasady konstytucyjne uznane zostały zasada demokracji, rządy prawa i federacyjna forma państwaSchermaier, s.