Eugeniusz Romiszewski (ur. 24 grudniaPiotr Stawecki jako datę urodzenia podaje 7 stycznia 1869 r. Taką samą datę podano w Rocznikach Oficerskich z 1924 i 1928 r. 1869 w Płocku, zm. 7 lipca 1931 w Zakopanem) – polski lekarz, tytularny generał brygady Wojska Polskiego.

Życiorys Eugeniusz Romiszewski był synem Władysława, generała armii rosyjskiej, i Anny z Dżakelich. Był młodszym bratem Modesta, generała dywizji WP.

Uczęszczał do gimnazjum w Łomży. Studiował i zakończył w 1893 medycynę w Wojskowej Akademii Medycznej w Petersburgu. Od 1890 służył jako oficer zawodowy - lekarz w Marynarce Wojennej Imperium Rosyjskiego. W latach 1913–1917 był naczelnym lekarzem Oficerskiej Szkoły Lotniczej w Petersburgu.

25 sierpnia 1922 został przyjęty do rezerwy w stopniu podpułkownika lekarza w korpusie oficerów sanitarnym i przydzielony do Kompanii Zapasowej Sanitarnej Nr IDziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 30 z 02.09.1922 r. s. 649. Tu również jako datę urodzenia podano 7 stycznia 1869.. W latach 1922–1926 pozostawał w służbie czynnej, najpierw w I, następnie w II batalionie sanitarnym, następnie szef Wydziału Sperrewizyjno-Inwalidzkiego Dowództwa Okręgu Korpusu Nr III w Grodnie.