13 lutego 1978 w hotelu Las Vegas Hilton w Las Vegas Spinks zmierzył się o tytuł zawodowego mistrza świata wagi ciężkiej z broniącym tytułu Muhammadem Alim. Niespodziewanie wygrał na punkty po 15 rundach. Ponieważ wybrał rewanżową walkę z Alim zamiast zmierzyć się z Kenem Nortonem, Spinks został pozbawiony tytułu przez organizację WBC i pozostał mistrzem WBA. Kolejnym uniwersalnym mistrzem wagi ciężkiej został dopiero Mike Tyson. W rewanżu 15 września 1978 w Louisiana Superdome w Nowym Orleanie Ali odzyskał tytuł po wygranej na punkty w 15 rundach.
Spinks niespodziewanie przegrał następną walkę z Gerriem Coetzee przez techniczny nokaut w 1. rundzie 24 czerwca 1979 w Monte Carlo. Później walczył ze zmiennym szczęściem, wygrywając m.in. z Alfredo Evangelistą przez nokaut w 5. rundzie. 12 czerwca 1981 w Detroit zmierzył się w walce o pas mistrza wagi ciężkiej WBC z Larrym Holmesem, ale przegrał przez techniczny nokaut w 3. rundzie.
Po tej walce przeniósł się do kategorii junior ciężkiej. Wygrał m.in. z Jesse Burnettem i przegrał z Carlosem De Leónem. 22 marca 1986 w Reno przegrał w walce o tytuł mistrza świata wagi junior ciężkiej organizacji WBA z Dwightem Muhammadem Qawi przez techniczny nokaut w 6. rundzie.