W 1665 w liście do władcy rosyjskiego Metody przyznawał, że biskupem jest tylko z nazwy.
Po śmierci metropolity Dionizego (Bałabana) w 1665 Metody ubiegał się o urząd metropolity kijowskiego, jednak nie zyskał poparcia duchowieństwa eparchii, w którego zgodnej ocenie został wyświęcony w sposób niezgodny z kanonicznymi procedurami. Patriarcha konstantynopolitański Dionizy III w 1665 obłożył Metodego klątwą. De facto Metody (Filimonowicz) administrował prawosławnymi strukturami na Ukrainie Lewobrzeżnej. Początkowo był całkowicie wierny carowi i Rosji, następnie jednak stanowczo sprzeciwił się podporządkowaniu metropolii kijowskiej Patriarchatowi Moskiewskiemu i sprowadzeniu do Kijowa metropolity z Moskwy. Metropolita kijowski Józef (Nielubowicz-Tukalski) suspendował go i nakazał osadzenie w monasterze w Humaniu. Stamtąd zdołał zbiec do Kijowa, po czym został przewieziony do Moskwy. Jako zwolennik Iwana Brzuchowieckiego został zmuszony do zamieszkania w Monasterze Nowospasskim i tam pozostawał do końca życia.
Przypisy
Kategoria:Zmarli w XVII wieku Kategoria:Ukraińscy biskupi prawosławni