Denton True Young (ur. 29 marca 1867 w Gilmore, w stanie Ohio, zm. 4 listopada 1955 w Newcomerstown, Ohio) – amerykański baseballista, który występował na pozycji miotacza przez 22 sezony w Major League Baseball.
Przebieg kariery Zawodową karierę rozpoczął w 1889 roku w lokalnej lidze Tri-State League w zespole Canton Nadjys, a jego win–loss record wyniósł 15–15. Po roku został sprzedany za 500 dolarów do Cleveland Spiders, klubu National League, gdzie występował do sezonu 1898. W tym czasie trzykrotnie osiągnął pułap 30 zwycięstw lub więcej, a w 1892 zwyciężył w klasyfikacji ERA z wynikiem 1,73. Rok później zwiększono dystans między bazą miotacza a krawędzią bazy domowej do 60 stóp i 6 cali (18 m 44 cm), mimo to Young opanował narzut fastballa (prosta, szybka piłka przy prędkości ponad 90 mil na godzinę) na tym dystansie, dlatego też zyskał przydomek Cy (skrót od cyclone). W 1899 roku właściciele Cleveland Spiders zakupili będący na skraju bankructwa klub St. Louis Browns i zmienili jego nazwę na St. Louis Perfectos, do którego dołączył Young. W marcu 1901 roku podpisał kontrakt z Boston Americans.