Te założenia spowodowały odejście od tradycyjnego modelu badań terenowych, w wyniku czego badacze zostali zmuszeni do poszukiwania nowych sposobów na dotarcie i przyjrzenie się zjawiskom i procesom społecznym. Obecnie nie ma jednej definicji terenu- zależnie od celu badań, badacz musi wypracować swoją własną jego definicje i głębokość. Teren stał się kategorią sytuacyjną i naoczną, którą badacz przyjmuje jako własny teren badań. Za badania terenowe uznaje się, np.: te przeprowadzone w miejscu zamieszkania badacza, we wspólnotach (np.: religijnych) rozmieszczonych w różnych rejonach, czy badania telefoniczne i internetowe.
Zobacz też Badania terenowe
Bibliografia Red. Tarzycjusz Buliński i Mariusz Kairski: Teren w antropologii Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM, 2011. ISBN 978-83-232-2285-9. Red. Marian Kempny i Ewa Nowicka: Badanie kultury. Elementy teorii antropologicznej. Kontynuacje Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN 2006. ISBN 978-83-01-14270-4
Kategoria:Metody badań społecznych Kategoria:Etnologia i antropologia kulturowa