Artyści współpracujący z manufakturą przygotowywali tzw. kartony do tapiserii – olejne malowidła, które służyły za wzór w warsztacie tkackim. Najpierw powstawał niewielki szkic, który po zaakceptowaniu przez inwestora przekładano na obraz olejny o wielkich rozmiarach, odpowiadających powstającemu gobelinowi. Jednym z najznakomitszych projektantów tapiserii był Francisco Goya, który na pracy dla fabryki zbudował swoją pozycję i karierę. Goya przygotowywał kartony od 1775 do 1792 roku, w którym poważna choroba zapoczątkowała u niego głuchotę i sprawiła, że powoli stracił zainteresowanie dworem. W jego pracach udało mu się połączyć elementy różnych szkół i jednocześnie stworzyć swój własny styl, który charakteryzował królewską manufakturę aż do jej schyłku za panowania Karola IV i wojny o niepodległość.
Obecnie manufaktura działa jako fundacja, która kontynuuje tradycyjną produkcję gobelinów i dywanów, starając się utrzymać przy życiu zanikające rzemiosło. Fundacja ma na celu zachowanie i upowszechnianie historycznych skarbów sztuki, a