Krytycy wymieniają różne dzieła jako możliwe źródło inspiracji, zwłaszcza francuskie obrazy w stylu rokoko: Koncert w parku François Bouchera pod względem kompozycji, Près de vous belle Iris Nicolasa Lancreta, Odnalezienie Mojżesza Charlesa de la Fosse oraz Le retour de la chasse Josepha Parrocela, na którym pojawia się motyw parasolki.
Za najbardziej prawdopodobną inspirację uważa się jednak neoklasyczny obraz Wertumnus i Pomona pędzla francuskiego malarza Jeana Ranca. Ranc był jednym z malarzy pracujących na dworze Filipa V. Wprowadził do hiszpańskiego dworskiego malarstwa zasady neoklasycyzmu i harmonijne barwy.
Historia obrazu Pierwszy gobelin na jego podstawie tego projektu utkano już w 1777 roku, a następne dwa kolejno w latach 1794 i 1800. Około 1856–1857 roku razem z innymi kartonami do tapiserii obraz trafił do piwnic madryckiego Pałacu Królewskiego. Odnaleziony przez Gregoria Cruzadę Villaamila obraz został włączony do zbiorów Muzeum Prado w 1870 roku.
Przypisy
Kategoria:Kartony do tapiserii Francisca Goi Kategoria:Obrazy Francisca Goi w Muzeum Prado