Okres powojenny thumb|240px|Kondukt pogrzebowy w Tyńcu prowadził kardynał Karol Wojtyła Po wojnie przyjechała do Krakowa i rozpoczęła pracę w ówczesnym Caritasie współredagując wydawany przez organizację miesięcznik. W 1947 r. przeszła do pracy w nowo założonejPomysł Jana Tyranowskiego krakowskiej organizacji dla kobiet Żywy Różaniec Dziewcząt. Wydała zbiór „kwadransów ewangelicznych” pt. „Dał im moc...”. W latach 1953–1956 pracowała w Wydziale Duszpasterstwa Kurii Krakowskiej jako maszynistka. Poznała wtedy ks. Karola Wojtyłę, z którym nawiązała bliską współpracę, np. organizowała mu materiały do książki „Miłość i odpowiedzialność”. Po odwilży w 1956 r. znów się uaktywniła, np. organizowała rekolekcje zamknięte dla kościelnych i organistów, czytała prasę polską i zagraniczną przygotowując z niej wyciągi dla celów kaznodziejskich. Pisała także artykuły do Tygodnika Powszechnego, Przewodnika Katolickiego i Gościa Niedzielnego.
Zmarła 2 grudnia 1977 r. Jedenastu księży pod przewodnictwem ks. kardynała Karola Wojtyły z uczestnictwem konwentu benedyktynów, koncelebrowało mszę świętą pogrzebową w kościele w Tyńcu.