oficjalnej prędkości dopuszczalnej 287 km/h.
Z powodu braku dokładnej wiedzy na temat sił, którym podlega wyspecjalizowany szybowiec w czasie zawodów akrobacyjnych na najwyższym poziomie, Swift był certyfikowany dopiero na podstawie pomiarów w locie przeprowadzonych w czasie udziału jego prototypów w Mistrzostwach Świata w 1991. Dane zdobyte w procesie certyfikacji Swifta były jednocześnie bazą do ustaleń wymagań (JAR-22) dla szybowców akrobacyjnych w przepisach Europejskiej Organizacji Lotnictwa Cywilnego (Joint Aviation Authorities – JAA).
Pilotaż Dzięki mniejszej rozpiętości i lotkom pokrywającym ⅔ krawędzi spływu, S-1 Swift ma bardzo dużą (jak na szybowiec) szybkość obrotu wokół osi podłużnej (pełna beczka w 4s), co jest istotne w akrobacjiW szybowcu – projektowanym głównie do szkolenia – MDM-1 Fox celowo obniżono możliwą szybkość obrotu, gdyż mniej sprawni piloci nie potrafili wykonać obrotu precyzyjnie przy szybkości, jaką umożliwia Swift (Margański, op. cit.).. Pomimo starego (lata 40. XX w.) profilu, S-1 Swift ma płaską biegunową (tzn. przyrost prędkości nie jest okupiony nadmiernym wzrostem kąta szybowania), co także jest ważne w akrobacjiPiloci mają więcej czasu na wykonanie programu..