Eugeniusz Stanisław Cydzik (ur. 26 grudnia 1921 w Misiewiczach, zm. 17 września 2012 we Lwowie) – polski żołnierz, opiekun miejsc pamięci męczeństwa Polaków - obrońców Lwowa oraz zamordowanych profesorów Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie.
Życiorys Urodził się na terenie Grodzieńszczyzny. W młodości należał do harcerstwa. Po agresji III Rzeszy na Polskę zgłosił się na ochotnika do wojska, gdzie uzyskał przydział do służby pomocniczej w Grodnie. Po agresji ZSRR na Polskę uczestniczył w obronie Grodna przed Armią Czerwoną. Po kapitulacji miasta ukrywał się w okolicach Warszawy. W 1942 wstąpił do Armii Krajowej. Działał w Biurze Informacji i Propagandy oraz w Kierownictwie Dywersji, później walczył również w oddziałach partyzanckich w Zgrupowaniu Nadniemeńskim. W 1945 roku został aresztowany przez NKWD i skazany na 15 lat łagru i 5 lat pozbawienia praw obywatelskich. Wyrok odsiadywał w obozie w Workucie, gdzie początkowo pracował przy robotach ziemnych, a następnie w kopalni węgla i jako elektryk. Został uwolniony w 1956, następnie zamieszkał we Lwowie, rodzinnym mieście swojej żony Czesławy z domu Chudzik.