Król Jan Kazimierz zgodził się na wyświęcenie nowych biskupów prawosławnych pod wpływem sukcesów wojsk kozackich Bohdana Chmielnickiego. W 1650 Jan Kazimierz wyraził także zgodę na powtórne objęcie przez prawosławnych monasteru Przemienienia Pańskiego w Mohylewie i uznanie go za majątek biskupa mścisławskiego. Jednak po bitwie pod Beresteczkiem decyzja ta, podobnie jak wydane w 1650 przywileje uprawniające prawosławnych do korzystania ze świątyń w Witebsku i Połocku, została cofnięta. W rezultacie pierwsze lata działalności Józefa Kononowicza-Horbackiego w eparchii białoruskiej były bardzo trudne; biskup pozostawał w ciągłym konflikcie z hierarchią unicką.
Józef Kononowicz-Horbacki zajmował się nie tylko problemami wewnętrznymi swojej eparchii. W 1650 pobłogosławił wybór Eliasza Romanowicza na przełożonego monasteru Przemienienia Pańskiego w Słucku oraz rozwiązywał konflikt między mnichami monasteru w Owruczu a miejscowym prawosławnym bractwem.
Administratorem eparchii białoruskiej pozostawał do śmierci w 1653.
Przypisy
Kategoria:Nauczyciele akademiccy uczelni prawosławnych I Rzeczypospolitej Kategoria:Zmarli w 1653 Kategoria:Zakonnicy Monasteru św. Michała Archanioła o Złotych Kopułach Kategoria:Biskupi prawosławni I Rzeczypospolitej Kategoria:Biskupi Patriarchatu Konstantynopolitańskiego