Jednym z jego uczniów był Luis Paret y Alcázar.
W 1763 roku namalował historyczne dzieło Alegoría y Colón ofreciendo América a los Reyes Católicos, które było elementem dekoracji królewskiego Palacio Nuevo.
Karol III był opiekunem jednej z największych świątyń w Madrycie – Kościoła San Francisco el Grande. Korzystający z protekcji króla Zakon franciszkanów zamówił siedem obrazów mających zdobić ołtarze świątyni, a ich wykonanie zlecono siedmiu znanym malarzom epoki. Wśród wyróżnionych artystów znalazł się również González Velázquez oraz: Francisco Goya, Mariano Salvador Maella, Francisco Bayeu, Andrés de la Calleja, Gregorio Ferro i José del Castillo. Malowidła powstały w latach 1781–1783.
Pod koniec życia poświęcił się współpracy z Królewską Manufakturą Tapiserii Santa Bárbara malując kartony do tapiserii – wzory do produkcji gobelinów. Dla fabryki pracował razem z Francisco Bayeu pod kierunkiem Antona Rafaela Mengsa.
Jego synowie Zacarías i Castór również zostali malarzami, a Isidro został architektem.
Galeria
Przypisy
Kategoria:Hiszpańscy malarze barokowi Kategoria:Urodzeni w 1723 Kategoria:Zmarli w 1793 Kategoria:Ludzie urodzeni w Madrycie Kategoria:Artyści związani z Madrytem