Popularność gali przyczyniła się do podjęcia decyzji o kontynuowaniu organizacji gal na terenie Londynu - pod oficjalną nazwą Cage Rage Championships.
W 2006 roku utworzono cykl mniejszych gal o nazwie Contenders na których toczyli swoje walki debiutanci i mniej znani zawodnicy.
W marcu 2007 roku, po wykupieniu PRIDE Fighting Championships przez Zuffa (właściciela UFC), organizatorzy Cage Rage ogłosili, że dołączają do spółki ProElite (EliteXC, Strikeforce) oraz FEG (DREAM, Spirit MC) by razem z ich pomocą organizować gale. Spółka ta jednak trwała ledwie miesiąc.
We wrześniu tego samego roku jeden z partnerów - ProElite nabyło większość udziałów Cage Rage.
W kwietniu 2008 roku odszedł ze stanowiska promotora Andy Geer, a zastąpił go były szef King of the Cage Christopher Cordeiro. Miesiąc później stacja telewizyjna Sky Sports w oficjalnym oświadczeniu oznajmiła, iż kończy z transmisją gal Cage Rage. Prawdopodobnie powodem tej decyzji były kiepskie wyniki oglądalności ostatnich gal.
W październiku ruszył reality show pod tytułem "Fighting Hurts" stworzony na wzór popularnego w Stanach Zjednoczonych programu The Ultimate Fighter.