Krajowa Rada Prokuratury (KRP) – nieistniejący organ państwowy posiadający kompetencje władcze w zakresie powoływania i odwoływania prokuratorów prokuratury w Polsce oraz stojący na straży ich niezależności, utworzony z dniem 31 marca 2010 r wskutek wejścia w życie reformy polegającej na rozdzieleniu organów: ministra sprawiedliwości i Prokuratora Generalnego, a zlikwidowany z dniem 28 stycznia 2016 r. ustawą Prawo o prokuraturze odwracającą tę reformę.
Zasadniczym celem reformy było zwiększenie stopnia autonomii i niezależności prokuratorów, poprzez wyłączenie prokuratury z administracji rządowej oraz równoczesne powierzenie KRP kompetencji kontrolnych nad działalnością niezależnego Prokuratora Generalnego stojącego odtąd na czele prokuratury. KRP była w swojej konstrukcji wzorowana na Krajowej Radzie Sądownictwa (KRS) i spełniała wobec prokuratorów zadania zbliżone do tych, jakie KRS wypełnia względem sędziów, natomiast w przeciwieństwie do tej ostatniej nie była organem konstytucyjnym, lecz umocowanym w ustawie o prokuraturze.