Marksizm uzyskał rozgłos w mediach indyjski w czasie rewolucji rosyjskiej. Szczególną popularnością stały się tezy bolszewików o prawie do samostanowienia wszystkich narodów. Idee Lenina i bolszewików zyskały aprobatę Bal Gandhara Tilaka i Bipin Chandra Pal. Abdul Sattar Khairi i Abdul Zabbar Khairi udali się z wizytą do Moskwy na wieść o rewolucji październikowej, na miejscu spotkali się z Leninem. Rewolucja rosyjska miała również wpływ na grupy emigracyjnych rewolucjonistów indyjskich, z których największa była działająca w Ameryce Północnej „Ghadar Party”M.V.S. Koteswara Rao. Communist Parties and United Front – Experience in Kerala and West Bengal. Hyderabad: Prajasakti Book House, 2003. s. 82, 103..
I wojna światowa przyśpieszyła wzrost przemysłu w Indiach oraz rozwój proletariatu przemysłowego. Jednocześnie z procesem industrializacji rosły ceny podstawowych produktów. W odpowiedzi na wysokie ceny produktów powstawały pierwsze indyjskie związki zawodowe. W 1920 roku założono All India Trade Union Congress. Jeden z przywódców ruchu związkowego Shripad Amrit Dange w 1921 roku opublikował książkę „Gandhi vs. Lenin”, w której porównywał metody obu przywódców, udowadniając że Lenin jest lepszym przywódca.