Władze brytyjskie kolportowały wśród mieszkańców propagandowe wydawnictwa antykomunistyczne.
W czasie II Kongresu Międzynarodówki Komunistycznej, ustalono, że w koloniach powinny powstawać wspólne fronty tworzone przez proletariat, chłopstwo i burżuazje. Wśród dwudziestu jeden warunków sformułowanych przez Lenina przed kongresem była teza 11, która głosiła, że wszystkie partie komunistyczne powinny popierać burżuazyjno-demokratyczne ruchy wyzwoleńcze w koloniach. Niektórzy z delegatów byli przeciwni idei sojuszu z burżuazją, krytykę tą podzielał Manabendra Nath Roy który uczestniczył na Kongresie jako delegat Meksykańskiej Partii Komunistycznej. Ostatecznie na kongresie skreślono pojęcie „burżuazyjno-demokratyczne”. Komunistyczna Partia Indii została założona w Taszkencie w dniu 17 października 1920 roku, wkrótce po II Kongresie Międzynarodówki Komunistycznej. członkami założycielami partii zostali Manabendra Nath Roy, Evelina Trench Roy, Abani Mukherji, Rosa Fitingof, Mohammad Ali (Ahmed Hasan), Mohammad Shafiq Siddiqui i Mandayam Parthasarathi Tirumal AcharyaM.V.S. Koteswara Rao. Communist Parties and United Front – Experience in Kerala and West Bengal. Hyderabad: Prajasakti Book House, 2003. s. 88–89.Ganguly, Basudev. S.A. Dange – A Living Presence at the Centenary Year in Banerjee, Gopal (ed.) S.A. Dange – A Fruitful Life.