istniał on do 31 maja 1944 roku). Na jego czele stanął gen. płk Iwan J. Pietrow (od 26 października 1944 roku gen. armii), doświadczony oficer, który wcześniej walczył na Krymie. Na utworzeniu tego frontu zależało generałowi Iwanowi Koniewowi, dowódcy 1 Frontu Ukraińskiego, który obawiał się, że jego wojska nie podołają prowadzeniu równoczesnej ofensywy w kierunkach południowym i zachodnim.
Od 8 września do 28 października 1944 roku, 4 Front Ukraiński wspólnie z 1 Frontem Ukraińskim, brał udział we wschodnio-karpackiej operacji strategicznej, która objęła teren Ukrainy Zakarpackiej, południowej Polski i Słowacji. Jednym z najbardziej znanych epizodów były krwawe walki o Przełęcz Dukielską, w których uczestniczyli również żołnierze utworzonego w ZSRR 1 Czechosłowackiego Korpusu Armijnego. W ramach zaplanowanej na styczeń 1945 roku zachodniokarpackiej operacji strategicznej, front miał zająć północne Karpaty i Pogórze Karpackie. Następnie planowano uderzyć na położone na lewym brzegu Olzy, w czeskiej części Śląska, Zagłębie Karwińsko-Ostrawskie. Na początku 1945 roku 4 Front Ukraiński tworzyły trzy armie: 38 Armia (ZSRR) gen. płk. Kiriłł Moskalenko, 1 Armia Gwardii gen. płk. Andriej Grieczko, 18 Armia (ZSRR) gen. lejt. A.I. Gastiłowicza (oficerem politycznym w tej armii był gen.