thumb|Strona protokołu z listą uczestników Konferencji w Wannsee z nazwiskiem Kritzingera Wilhelm Kritzinger (ur. 14 kwietnia 1890 w Grünfier, zm. 25 kwietnia 1947 w Norymberdze) – w czasie III Rzeszy sekretarz stanu w Kancelarii Rzeszy.
Życiorys Skończył prawo. W czasie I wojny światowej służył na froncie. Doszedł do stopnia podporucznika. W latach 1918–1920 przebywał we francuskiej niewoli. Po powrocie do Niemiec w 1921 został asesorem, a potem rozpoczął pracę w Ministerstwie Sprawiedliwości. Od 1930 radca ministerialny. W 1934 Kritzinger był zaangażowany w pracę nad ustawą legalizującą tzw. „Noc długich noży” z 30 czerwca 1934.
Od 1938 z powodu sporów kompetencyjnych z Gestapo dotyczących „aresztu prewencyjnego” na własną prośbę został przeniesiony na stanowisko dyrektora ministerialnego i kierownika wydziału do Kancelarii Rzeszy. Dopiero wówczas wstąpił do NSDAP.
Na przełomie lat 1939 i 1940 brał udział w przygotowywaniu rozporządzeń przeciwko „szkodnikom narodu” i w 11. rozporządzenia do ustawy o obywatelach Rzeszy, które stało się podstawą do grabieży mienia niemieckich Żydów przed deportacją. 20 stycznia 1942 uczestniczył w konferencji w Wannsee i był jej najstarszym uczestnikiem.