Bitwa pod Sarnową Górą – bitwa stoczona w dniach 15–19 sierpnia 1920 podczas wojny polsko-bolszewickiej przez Grupę Operacyjną w składzie: 42 i 145 pp z 18 DP, cztery baterie z 18 pułku artylerii polowej oraz 8 Brygada Jazdy pod dowództwem gen. Franiszka Krajowskiego z oddziałami sowieckich 4 i 33 Dywizji Strzelców, na południe od Ciechanowa pod m. Sarnowa Góra w pobliżu linii kolejowej Ciechanów – Nasielsk.
Walki Na rozkaz dowódcy Frontu Północnego gen. Józefa Hallera, 5 Armia pod dowództwem gen. Władysława Sikorskiego rozpoczęła 14 sierpnia natarcie nad Wkrą na szykujące się do forsowania oddziały 15 Armii Augusta Korka. Grupa Krajowskiego trafiła na słabą osłonę prawego skrzydła rosyjskiej 4 Armii, która głównymi siłami maszerowała ku dolnej Wiśle. Nie napotkawszy nieprzyjaciela gen. Krajowski zorientował się, że wszedł w lukę pomiędzy sowieckie 4 i 15 Armie. Postanowił to wykorzystać i uderzyć w skrzydło 15 Armii. Przerwał natarcie 8 BJ i skierował ją na Glinojeck – Ciechanów. Zawrócił 42 i 145 pp przeciwko odsłoniętej prawej flance 15 Armii. Nocą z 14 na 15 sierpnia 145 pp atakiem „na bagnety” wyparł pododdziały 4 DS z Sochocina. 15 sierpnia główne siły 15 Armii (4, 11, 16 DS) uderzyły na stanowiska polskie nad Wkrą. Tego dnia rano 8 BJ gen.