Gustaw Gwozdecki (ur. 23 maja 1880 w Warszawie, zm. 8 marca 1935 w Paryżu) – polski malarz, rzeźbiarz i grafik, reprezentant postimpresjonistycznego koloryzmu.
Życiorys Był synem Florentyna, dziennikarza, wicedyrektora Warszawskich Teatrów Rządowych. W 1899 rozpoczął w Monachium studia malarskie w prywatnych szkołach malarstwa Stanisława Grocholskiego i Antona Ažbego. Tam też zadebiutował podczas wystawy studiów plenerowych w Kunstvereinie. W 1900 wyjechał do Krakowa, gdzie rozpoczął studia w Akademii Sztuk Pięknych pod kierunkiem Jana Stanisławskiego i od 1901 w Warszawie pod kierunkiem Konrada Krzyżanowskiego. W 1902 otrzymał stypendium Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych i wyjechał uczyć się rzeźby w paryskiej École des Beaux-Arts pod kierunkiem Huberta Ponscarmego. Od tego czasu przebywał głównie w Paryżu, już w 1904 wystawił swoje prace na Salonie Jesiennym. Od tego czasu datuje się udział Gustawa Gwozdeckiego w największych paryskich wystawach, w tym również Salonie Niezależnych. Regularnie uczestniczył w wystawach organizowanych w Warszawie, Poznaniu i Wiedniu. W 1914 współorganizował prywatną szkołę artystyczną (Polską Akademię Malarstwa) w Paryżu. Od 1916 często wyjeżdżał, a w latach 1917–1927 przebywał stale w Nowym Jorku, gdzie został prezesem Salonów Dorocznych.