Maciej Głoskowski herbu Przerowa (ur. 1590 w Sowinie, zm. 1658) – polski matematyk, kartograf i poeta.

Życiorys Urodził się około roku 1590, prawdopodobnie w Sowinie, w rodzinie osiadłej w Wielkopolsce, w 3 wsiach: Głoski, Sowina i Kotarby. Był synem Bartłomieja i Florentyny z Tymienieckich, należał do Braci czeskich. W maju roku 1623 został opiekunem małoletnich dzieci Jana Szlichtynga, sędziego wschowskiego. Kilka lat później odziedziczył rodzinną wieś Sowinę, a około roku 1634 ożenił się z Urszulą Szczaniecką. Był rezydentem na dworze Leszczyńskich: Rafała, wojewody bełskiego, i Bogusława, jego syna; co ułatwiło mu nawiązanie kontaktu ze szkołą braci czeskich w Lesznie. Na ich koszt, w latach 1636–1641, kształcił się w Holandii. Prawdopodobnie w Lejdzie, gdzie uczęszczał do szkoły inżynierii wojskowej. Jego wykładowcą był m.in. geometra Frans van Schooten. Przebywał na dworze księcia Fryderyka Henryka Orańskiego, stając się jego powiernikiem i nauczycielem jego następcy, Wilhelma II Orańskiego. Po powrocie do kraju został (prawdopodobnie pod koniec 1642) wybrany komornikiem granicznym województwa kaliskiego. W kwietniu 1644, bracia czescy wybrali go delegatem na synod kalwinów małopolskich w Chmielniku, zaplanowanym na lipiec roku 1644.