Dalszy ciąg konfliktu z metropolitą kijowskim mały|Metropolita Joazaf (Krokowski) nie zgodził się na przekazanie stauropigialnych klasztorów w Wielkim Księstwie Litewskim pod jurysdykcję biskupa białoruskiego, co było przyczyną ich kilkuletniego konfliktu W 1713 August II Sas wydał przywilej nadający Sylwestrowi (Czetwertyńskiemu) prawo zarządzania eparchią białoruską, jak również położonymi na jej terenie instytucjami stauropigialnymi. Decyzja o wydaniu przywileju została podjęta pod wyraźnym naciskiem dyplomacji rosyjskiej, natomiast zawarte w niej rozszerzenie kompetencji biskupa miało na celu ograniczenie do minimum kontaktów duchowieństwa prawosławnego Rzeczypospolitej z metropolitą rezydującym na terenie Rosji. Mironowicz jest zdania, że August II Sas świadomie dążył do dalszego skonfliktowania obydwu hierarchów; równocześnie część duchowieństwa i szlachty prawosławnej w Rzeczypospolitej popierała takie rozwiązanie. Nie zwracając uwagi na treść przywileju, metropolita kijowski Joazaf ponownie zabronił biskupowi białoruskiemu tytułowania się swoim namiestnikiem w Wielkim Księstwie Litewskim. Zamiast tego potwierdził prawa archimandryty słuckiego do nadzorowania wszystkich struktur prawosławnych w Słucku i Kopylu.