W 1909 roku Szold przeżyła zawód miłosny (mężczyzna, którego kochała, poznał inną kobietę). Aby przezwyciężyć zawód, odbyła wraz z matką podróż do Palestyny. Odwiedziły liczne miejsca osadnictwa żydowskiego w Palestynie, obserwując ciężkie warunki życia, biedę, złe warunki higieniczne i brud. Szold odkryła wtedy swoją misję życiową – niesienie pomocy społecznej, opieki zdrowotnej i edukacji dla społeczności żydowskiej w Palestynie. Po powrocie do Stanów Zjednoczonych, w 1912 roku założyła – wspólnie z sześcioma innymi kobietami – Kobiecą Organizację Hadassa, której celem było zatrudnienie amerykańskich Żydówek, by stworzyć podstawy systemu opieki zdrowotnej w Palestynie. Do 1926 roku funkcję prezesa organizacji pełniła Szold. Podczas I wojny światowej starała się nieść pomoc żydowskim uchodźcom.
Po wojnie sytuacja geopolityczna na Bliskim Wschodzie uległa radykalnemu przeobrażeniu. Szold wyjechała w 1920 roku do nowo powstałego Brytyjskiego Mandatu Palestyny, aby koordynować współdziałania Departamentu Zdrowia z Departamentem Edukacji Komitetu Wykonawczego. Założyła wówczas pierwszą w kraju szkołę dla pielęgniarek;