Bitwa o Borkowo – walki toczone w dniach 14–15 sierpnia 1920 roku przez Brygadę Syberyjską (BSyb.) pod dowództwem płk. Kazimierza Rumszy oraz oddziały 9 i 18 Dywizji Piechoty z oddziałami sowieckiej 11 i 16 Dywizji Strzelców ze składu 15 Armii Augusta Korka w nad dolną Wkrą w czasie wojny polsko-bolszewickiej.
Walki Na rozkaz dowódcy Frontu Północnego gen. Józefa Hallera 5 Armia gen. Władysława Sikorskiego 14 sierpnia rozpoczęła nad Wkrą natarcie na szykującą się do sforsowania tej rzeki sowiecką 15 Armię.
Dzień wcześniej w rejonie Borkowo – Zawady skoncentrowano Brygadę Syberyjską płk. Rumszy. 13 sierpnia w południe przybył ze Zegrza po czternastogodzinnym marszu 1 Syberyjski pułk piechoty mjr. Franciszka Dindorfa-Ankowicza (późniejszy 82 pp). Pułk otrzymał zadanie obrony przepraw na Wkrze pod Borkowem do czasu nadejścia 9 DP. Jego I batalion zajął stanowiska pod wsią Cieksyn na wschodnim brzegu rzeki, II batalion obsadził wzgórza na południe od Borkowa na zachodnim brzegu Wkry, III batalion stanął jako odwód tuż za Borkowem, w okopach niemieckich z czasów I wojny światowej.