Franz Leopold Neumann (ur. 23 maja 1900 w Katowicach, zm. 2 września 1954 w Visp, Szwajcaria) – niemiecki politolog, lewicowo-liberalny aktywista i obrońca sądowy ruchu pracowniczego, profesor Columbia University w Nowym Jorku.
Życiorys Urodzony w zasymilowanej, żydowskiej rodzinie w ówczesnym Kattowitz. Od 1919 był członkiem SPD. Na studia prawnicze wyjechał do Berlina, w 1923 obronił doktorat z prawa. W latach 1925–1927 pracował jako prawnik i asystent Hugo Sinzheimera niemieckiego teoretyka prawa pracy. W latach 1928–1933 wykładał w Wyższej Szkole Polityki (Deutsche Hochschule für Politik). Wielokrotnie reprezentował związki zawodowe w procesach sądowych. Po dojściu w 1933 Adolfa Hitlera do władzy emigrował; przez pewien czas był wykładowcą London School of Economics. Od 1942 był ekspertem ds. niemieckich w instytucjach rządowych w USA, a od 1950 profesorem Columbia University. Najbardziej znany z analiz teoretycznych narodowego socjalizmu. Pod koniec życia wrócił do Niemiec i współtworzył Wolny Uniwersytet w Berlinie, gdzie wykładał jako profesor wizytujący w Instytucie Nauk Politycznych. W 1953 przyznano mu na tej uczelni tytuł doctora honoris causa.