Śmierć Dydony – obraz francuskiego malarza barokowego Simona Voueta.
Tematyka obrazu została zaczerpnięta z Eneidy Wergiliusza. Epizod opowiada o rozpaczy królowej Kartaginy Dydony po opuszczeniu jej przez Eneasza. Gdy ukochany królowej na rozkaz bogów opuścił Kartaginę, Dydona rozkazała wznieść stos ofiarny, by spalić na nim wszelkie pamiątki po Trojańczyku. Gdy stos zapalono, sama rzuciła się w płomienie i dodatkowo przebiła się mieczem, podarowanym przez Eneasza. Według Wergiliusza na ratunek królowej rzuciła się siostra Anna. Wyciągnęła ją z płomieni i wszelkimi sposobami starała się uchronić przed śmiercią. Dydona konała w męczarniach, co rusz tracąc i odzyskując przytomność. Bogini Junona widząc jej męczarnie postanowiła je skrócić, aby to uczynić potrzebowała kosmyk włosów Dydony: