W wyniku częstego nadawania tytułu stracił on na atrakcyjności i dwór cesarski wprowadził nowy tytuł prōtoproedros (πρωτοπρόεδρος) czyli "pierwszy proedros", aby rozróżnić w ten sposób bardziej zasłużonych i znaczniejszych dostojników.
Tytuł proedrosa, podobnie ja wiele innych, zanikł w czasie panowania Komnenenów, którzy stworzyli swoją hierarchię. Od końca XII wieku tytuł całkowicie znika ze źródeł
Według opisu Konstantyna VII Porfirogenety osoba nosząca tytuł proedrosa miała prawo do noszenia czerwonej tuniki, wyszywanej złotymi nićmi, pas inkrustowany drogimi kamieniami i biały płaszcz przecięty złotymi pasami, udekorowany liśćmi bluszczuKonstantyn VII Porfirogeneta, De Ceremoniis, 1.97.
Tytuł kościelny Mianem proedrosów określano często biskupów z racji faktu iż byli przywódcami lokalnego kleru. Czasem nazywano tak także metropolitów. W XIII wieku określenie to zmieniło znaczenie i było stosowane tylko w stosunku do biskupów którzy posiadali pod swoją jurysdykcją wakujące biskupstwa. Biskupi ci zarządzali wprawdzie daną diecezją jakby należała do nich ale nigdy nie uznawano ich oficjalnie.
Bibliografia Ostrogorski Georg, Dzieje Bizancjum, Warszawa, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 2008 Ziółkowski Adam, Historia powszechna: Starożytność, Warszawa, PWN, 2009
Przypisy
Kategoria:Bizantyńskie urzędy i tytuły