thumb|200px|Zburzenie Jerozolimy przez Tytusa right|thumb|200px|Ilustracja do Reineke Lis thumb|200px|Drzeworyt "Otwarcie grobowca Karola Wielkiego" Wilhelm von Kaulbach (ur. 15 października 1805 w Bad Arolsen, zm. 7 kwietnia 1874 w Monachium) – malarz niemiecki, twórca wielkoformatowych obrazów o treści historycznej i literackiej.
Życiorys Był synem wędrownego jubilera i wytwórcy pieczęci. Uczył się rysunku najpierw u swojego ojca, od roku 1822 studiował na Akademii Sztuk Pięknych w Düsseldorfie u Petera von Corneliusa. Wraz z nim przeniósł się w roku 1826 do Monachium, gdzie współpracował przy freskach w monachijskich pałacach. W latach 1834–1837 na zlecenie Atanazego Raczyńskiego wykonał historyczny obraz „Bitwa Hunów” który przyniósł mu sławę i w roku 1837 nominację na malarza nadwornego króla Ludwika I Wittelsbacha.
Kaulbach został wkrótce jednym z najsławniejszych malarzy swoich czasów. Na zamówienie króla Ludwika I Wittelsbacha stworzył obraz „Zburzenie Jerozolimy” oraz liczne freski na sufitach i ścianach pałaców, utrzymane w stylu Petera von Corneliusa. Na zlecenie króla Fryderyka Wilhelma IV Pruskiego w latach 1845-1865 wykonał dekorację malarską klatki schodowej w Nowym Muzeum w Berlinie.