Po stanowczej odmowie, do Jerozolimy dotarły wieści o zbliżaniu się armii egipskiej pod osobistym dowództwem wezyra Al-Afdala. Gotfryd pospiesznie zebrał wojska oraz wysłał gońców do Tankreda i swego brata Eustachego z Boulogne prosząc ich, by zdobyli informacje o ruchach nieprzyjaciela. Obaj baronowie udali się w kierunku Ar-Ramli, po drodze biorąc do niewoli kilku zwiadowców egipskich, od których zdobyli informacje o liczebności i położeniu armii muzułmańskiej. Dowiedzieli się też, że Al-Afdal czeka aktualnie na flotę z dodatkowym zaopatrzeniem i nie spodziewa się ataku krzyżowców. Wysłali do Gotfryda wiadomość naglącą go do wymarszu. Władca Jerozolimy zebrał własne siły, po czym zwrócił się do pozostałych przywódców krucjaty o dołączenie do wyprawy. Do jego armii od razu dołączył Robert z Flandrii, a nieco później także Robert z Normandii i Rajmund z Tuluzy – obaj dopiero po potwierdzeniu sytuacji przez własnych zwiadowcówGesta Francorum, X, 39, s. 209-210..