Innym przykładem może być podłączenie stacjonarnego telefonu do sieci telefonicznej. Wymaga to, podobnie jak w przypadku powyżej, odpowiedniego złącza (najczęściej RJ-11), oraz telefonu pracującego zgodnie z normami obowiązującymi w danym krajutj. w szczególności posiadającego odpowiednią homologację, która potwierdza zgodność, czyli możliwość współpracy urządzenia z siecią telekomunikacyjną. Podobnie jest z bezprzewodową siecią telekomunikacyjną (np. telefonią komórkową czy satelitarną), a także siecią komputerową, gdzie podstawową rolę w zapewnieniu interoperacyjności mają protokoły komunikacyjne.
Na poziomie aplikacji (programów komputerowych) interoperacyjność może się przejawiać w: możliwości wymiany danych (np. poprzez pliki o ustalonym, znanym dla poszczególnych aplikacji formaciew różnych aplikacjach na tym samym komputerze, przesłanych przez sieć lub przeniesionych na nośniku do innego systemu), możliwości i sposobach współpracy ze sobą różnych programów na tym samym komputerze/systemie, poprzez mechanizmy zapewniające komunikację międzyprocesową, np.