Tematem serii były pogodne scenki rodzajowe, ukazujące hiszpańskie zwyczaje i zabawy. Goya wycenił jeden z najbardziej udanych kartonów – Parasolkę – na 500 reali (reales de vellón), a za całą serię otrzymał ich 18 000. Była to druga seria kartonów wykonana przez Goyę dla książęcej pary. Pierwsza, ukończona w 1775 roku przedstawiała motywy związane z łowami, między innymi Polowanie na przepiórki. O ile pierwsza seria opierała się na szkicach nadwornego malarza Francisca Bayeu i silnie imitowała jego styl, druga zawierała oryginalne projekty Goi i ujawniała jego rozwijający się talent malarski.
Analiza Sielankowa scena doskonale trafiała w gusta pochodzącej z Włoch i uwielbiającej rozrywki księżnej Marii Ludwiki, która poleciła Goi przedstawić na projektach wesołe sceny ludowe. Obraz przedstawia scenkę rodzajową rozgrywającą się na obrzeżach Madrytu nad rzeką Manzanares. W tle pośród roślinności widać zarys eremu Virgen del Puerto. Nad brzegiem rzeki pięcioro młodych osób spożywa podwieczorek rozłożony na jasnym obrusie. Atmosfera jest wesoła i beztroska – mężczyźni piją, palą i flirtują z młodą dziewczyną sprzedającą pomarańcze. Osoby przedstawione na obrazie to hiszpańscy majos i majas (osoby z niższych warstw społecznych, które charakteryzował m.in. kolorowy strój), ukazani w żywych kolorach tryskają radością i swobodą.